Your email updates, powered by FeedBlitz

Click here to read this mailing online.

 
Here is a sample subscription for you. Click here to start your FREE subscription


  1. Tekortkomingen van de Palestijnse universiteit
  2. Meer burgerdoden van de Gaza oorlog
  3. Open brief van dienstweigeraars Israelische inlichtingendienst (IMO)
  4. Israelische culturele avond verstoord door 'Pro-Pallie gekkies'
  5. 10 Tekens van de Zuidafrikaanse Apartheid
  6. More Recent Articles
  7. Search Israel & Palestijnen Nieuws Blog
  8. Prior Mailing Archive

Tekortkomingen van de Palestijnse universiteit

 

Naar aanleiding van het verhaal van Amira Hass, die de Birzeit universiteit bij Ramallah werd uitgezet vanwege een regel dat Joodse Israeli’s niet welkom waren, kwam ik onderstaande kritiek over het Palestijnse universitaire onderwijs tegen.

Palestijnen heten overigens tot de best geschoolde Arabieren te behoren. In de rest van de Arabische wereld, waar geen Israelische bezetting in de weg zit, worden studenten nog minder tot onafhankelijk denken aangezet.

 

______________________

 

The real lesson of Amira Hass' ejection from a Palestinian university

How Palestinian universities like Bir Zeit are intellectually straitjacketing their students.

By Matthew Kalman | Sep. 30, 2014 | 12:53 PM

http://www.haaretz.com/blogs/outside-edge/.premium-1.618420

 

Palestine Technical University - Kadoorie Photo by Wikimedia Commons

I’m not an Israeli, so even though I’ve been reporting on Birzeit University near Ramallah for more than 15 years, I didn’t know until my colleague Amira Hass was asked to leave the campus last week that the university operates a ban on Israelis.

Well, not all Israelis, as Amira explains. Just “Jewish Israelis.”

The ban probably makes sense to most Palestinians, but it’s a disgrace and should be repealed.

The Rosa Luxemburg Foundation, which organized the conference from which Amira was ejected, denounced her expulsion as “discrimination” and expressed its solidarity with her. In a statement, the university said it had “no objection to the presence of the reporter Hass” but felt justified “as a national institution to distinguish between friends of the Palestinian people and its enemies.”

On Tuesday, the university issued a tougher statement, regretting the “lamentable incident” excluding Amira and clarifying that it welcomes “supporters of the Palestinian struggle and opponents of the Israeli occupation of Palestine, regardless of nationality, religion, ethnicity, or creed. Hence, Hass, who has consistently condemned the Israeli occupation, evinced support for Palestinian rights, and helped expose the discriminatory policies of occupation and its flagrant violations of these rights, is always welcome on our campus.”

So not all Jewish Israelis, then. Not the good ones.

The ban is not just immoral and racist, it’s symptomatic of the crushing failure of the Palestinian higher education system to fulfill its role as the engine powering the Palestinian future because of its stifling obsession with the Palestinian past.

I've reported from Bir Zeit dozens of times for The Chronicle of Higher Education and other media. I've reported the random arrests and administrative detention of their students and lecturers, often in the middle on the night, by the IDF. I’ve reported how many of those students and lecturers have been held for months, even years, without a fair trial, sometimes without even being told the crimes of which they are suspected.

In 2009, for example, there were 83 Birzeit students incarcerated in Israeli jails, of whom 39 were convicted of various terror-related charges, 32 were awaiting trial, nine were in “administrative detention” and three were undergoing interrogation following their arrest. Birzeit accounts for more than half of all the 1,000 Palestinian students arrested by Israel since the start of the Second Intifada in 2000, including at least three of its student council heads who were arrested and held for months on end.

Clearly, some of these students were also engaged in dangerous terrorist activity, but the majority appears to have been innocent of any real crime.

Nor is Birzeit alone in feeling the crushing weight of Israel’s occupation interfering daily with its studies and students. Just about every Palestinian university in the West Bank has stories of nighttime IDF raids, campus teargas attacks and random arrests and intimidation.

So I am well aware of the pressures that distinguish university life at Birzeit from Berkeley or Brooklyn College.

But much of the trouble there has little to do with Israel or the occupation. I have also reported the political intimidation and violence doled out by some Birzeit students to their political opponents. I met the Islamist student who led the stone-throwing rioters who injured the visiting French Prime Minister Lionel Jospin and chased him off campus in February 2000. The British Consul-General Sir Vincent Feane had to beat a similar retreat in 2013.

In 2007, university classes were suspended and students evacuated from the campus after Ahmad Jarrar, a student supporter of the ruling Fatah party, was assaulted in his dormitory room, apparently by four men from the Marxist PFLP. Jarrar was treated at a hospital for severe injuries suffered as he was apparently being tortured. The assailants used charcoal to burn Jarrar’s face and hammered nails into his feet. Fatah gunmen arrived soon after, threatening to kill PFLP supporters.

Earlier this year, I broke the story of a Palestinian student trip to Auschwitz organized by a professor at Al-Quds University who has since resigned over the fallout it caused. Two Birzeit students were due to go on that trip. They pulled out at the last moment after heavy pressure from the university.

This obsession with politics, although understandable, does a considerable disservice to the students who rely on Birzeit and the other Palestinian universities to help them create a better future for themselves – and for the Palestinian people.

Birzeit, ironically, was actually founded by the Israelis. The dictatorial Jordanian regime would never sanction an independent university in the West Bank. It soon became the intellectual powerhouse of Palestinian resistance against the Israeli occupation.

But it has failed to mature into a new, post-revolutionary role and become the engine of emerging Palestinian statehood.

One small example illustrates the problem. Despite enormous efforts by international companies, Arab entrepreneurs and a small number of Israeli and Jewish investors, the Palestinians are failing to produce a viable high-tech sector. While thousands of Israeli twenty-somethings are developing world-class technology with little more than a Wi-Fi connection and a laptop, their Palestinian counterparts have precious little to show. Apologists argue that it’s because of Israel’s refusal to allow a Palestinian 3G network, but that’s not true. Sure, the lack of 3G is another disgrace, which should be fixed, but it affects domestic consumers, not developers. Tech development uses Wi-Fi, not 3G, and is aimed at the international market, not the local one.

The main reason for the under-development of Palestinian high-tech is the poor education on offer from universities like Birzeit. One of the few successful tech start-ups in Ramallah was founded by an East Jerusalem Palestinian who studied at a Hebrew-speaking Israeli school and then at an Israeli university. His business is expanding fast, but he cannot find enough skilled Palestinian graduates to hire.

It’s a complaint I hear repeatedly when I’m reporting on Palestinian graduates. High grades in exams are achieved by parroting the lecturers’ ideas, not by challenging them. The universities are simply not teaching their students the independent critical thinking skills needed in today’s world. Their educational system is mired in the past.

If Birzeit and the other Palestinian universities spent less effort intellectually straitjacketing their students, and more time teaching them how to think critically and independently, the Palestinian future would look a lot brighter.

 

    


Meer burgerdoden van de Gaza oorlog

 

Elder of Ziyon komt nog zeer geregeld zogenaamde burgerslachtoffers op het spoor van de recente Gaza oorlog, die in werkelijkheid bij de gewapende tak van Hamas of de Islamitische Jihad zaten. Hij heeft er een serie van gemaakt waar inmiddels vele tientallen voorbeelden op staan, allemaal met naam en toenaam en foto of video. Blijkbaar neemt geen enkele van de gerenommeerde media de moeite om dit soort  uitzoekwerk te doen, want daar komt men niet verder dan het klakkeloos herhalen van de bekende VN cijfers.

 

Zie deze link voor de hele serie, die nog steeds wordt aangevuld met nieuwe voorbeelden.

 

RP

----------

 

Fake Gaza Civilian of the Day

http://elderofziyon.blogspot.nl/2014/09/fake-gaza-civilian-of-day.html

PCHR on July 12 said that "civilian" Haitham Ashraf Zo'rob was killed.
Here he is in his Hamas and Al Qassam Brigades martyr poster:


Interestingly, Zo'rob was also apparently a member of the Palestinian Authority security services, based on logo in his beret and poster here:

------------------

More Fake Palestinian Civilians - with videos!

http://elderofziyon.blogspot.nl/2014/09/more-fake-palestinian-civilians-with.html#.VCnhjvnV-Xs

On July 26, PCHR reported that the body of Ghassan Taher Abu Kamil, 25, was found. it identified him as a "civilian" (implicitly in English, explicitly in Arabic.)
Here's his Al Qassam Brigades martyr video. He looks so innocent!


On July 24, PCHR implied that ‘Abdul Qader Jameel al-Khaldi was a civilian. (At that point PCHR didn't list names of militants who were killed, but they said 64 out of 80 killed that day were civilians but only identified 11 [English] or 13 [Arabic] of them.)

PCHR reported on July 26 that the body of Mohammed Fayez al-Shareef, 55, a "civilian,"  was recovered. The Hamas Health Ministry reported him as being 23 years old (#932.) Hamas seems correct - this Facebook page created the day his body was found has lots of photos, and they match the photos and video of a Hamas terrorist. No one else with that name was listed in the "martyr" lists that I could find.


Also, I noted in July (before I started this series) that 17-year old Anas Kandil was with his Islamic Jihad father Yusef and a group of terrorists instead of the rest of his family when the IDF targeted them.
It turns out that 17 year old Anas was also a member of Islamic Jihad Al Quds Brigades:


PCHR identified him as a civilian but said he was 19. Numerous reports say that he was a high school student who just passed his exams, so he does in fact appear to be one of the "children" killed in Gaza according to the Gaza Health Ministry (spelled "Qandeel.")

Here are father and son in identical Islamic Jihad flags.


The entire series of fake Gaza civilians is here.

 

--------------

3 more fake "civilians" of the day

http://elderofziyon.blogspot.nl/2014/09/3-more-fake-civilians-of-day.html

On July 14, PCHR said that Adham Mohammed 'Abdul Fattah 'Abdul 'Aal, 29, was a civilian.
The Fatah Al Nidal Brigades calls him a "mujahid martyr."

 

On July 20,PCHR implied, and Al Mezan said, that  Mohammed 'Abdul Rahman Mahmoud Abu Hamad, 24 was a civilian.
Fatah's Nidal Brigades also call him a "mujahid martyr."


PCHR said on July 30 that Mohammed Mahmoud al-Astal, 25, was a civilian.
The same Fatah page describes him also as a "martyr mujahid."


His home had one of the families that B'stelem claimed Israel wiped out for no reason; B'Tselem did not identify him as a terrorist and his family as human shields.

(h/t Bob Knot for Hamad poster)

 

    

Open brief van dienstweigeraars Israelische inlichtingendienst (IMO)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2014/09/16/open-brief-van-dienstweigeraars-israelische-inlichtingendienst/  

= IMO Blog =  

Het was weer groot nieuws, niet alleen in anti-zionistisch Nederland, maar ook voor de mainstream media: een aantal militairen van Unit 8200, een elite-eenheid die belast is met het verzamelen van inlichtingen, weigert nog langer dienst te doen in de Palestijnse gebieden. Ze menen dat veel onschuldige Palestijnen door hun spionage activiteiten worden getroffen en hun rechten geschonden, terwijl dit niet noodzakelijk is voor Israels veiligheid. De NOS meldt:

“Het idee bestaat dat er aan militaire spionage geen morele dilemma’s vastzitten en dat spionage er alleen maar toe bijdraagt dat onschuldigen niet getroffen worden”, schrijven ze in de brief.

Ook zou personeel geïnstrueerd zijn om alle schadelijke details over het privéleven, waaronder seksuele voorkeur, erfelijke ziektes, ontrouw en financiële problemen te melden, zodat het eventueel gebruikt kan worden als chantagemiddel.

Wat de media niet meldden zijn de verschillende reacties hierop, ook van andere soldaten uit deze eenheid, die zich absoluut niet in dit beeld zeiden te herkennen. In een brief, getekend door 150 militairen, schreven zij o.a.

“Having been familiar with the unit for many reasons, we can’t accept the claims regarding a lack of ethical and moral guidelines in the intelligence work of the unit,” the 150-plus soldiers wrote. “Throughout our service, we bore witness to many cases in which the use of intelligence capabilities made it possible to safeguard human lives, on both sides.”

“Even when moral dilemmas arise during the work, as well as in wartime, we have witnessed, and still witnessed, a mature and responsible response which is in line with international law and the ethical and moral code of the army.”

Natuurlijk maakt het minder indruk wanneer soldaten wat zij doen verdedigen dan bekritiseren, zeker als je toch al een bevooroordeeld beeld hebt van Israel, waarin dienstweigeraars helden zijn en zij die wel dienen trigger-happy en mensenrechtenschenders. Overigens is er onduidelijkheid over hoeveel van de 43 critici ook daadwerkelijk belast waren met het soort werk waar men kritiek op uit, en volgens minister van defensie Yaalon zou zelfs geen van hen in de recente Gaza oorlog hebben gediend. Bijna alle politici, van links tot rechts, uitten felle kritiek op de brief en veroordeelden het feit dat men dit niet intern aan de orde had gesteld. Ook werden de opstellers ervan beticht uit politieke motieven te hebben gehandeld. De brief wordt door velen zelfs als een vorm van verraad bestempeld, en Yaalon heeft opdracht gegeven te kijken welke juridische stappen mogelijk zijn tegen de dienstweigeraars. Overigens schrijven zij wel nog te willen dienen in oorlogen tegen andere landen:

“We understand the need to defend ourselves, and intelligence is by definition something dirty, and compared to other countries it really is self-defense. But with the Palestinians, the main objective is to maintain the military rule in the West Bank,” one of the reservists told Siha Mekomit magazine.

Dit onderscheid is niet zo zwart-wit als hier gesteld. Er worden wel degelijk levens gered en aanslagen verijdeld van Palestijnse kant; de controle over de Palestijnen en met name de inlichtingen hebben direct nut voor Israel. Dat men daarbij geregeld over de rand zou gaan doet daar niks aan af. Het is door Israels formidabele inlichtingenwerk dat meer dan 90% van alle aanslagen worden verijdeld. Dat Palestijnen, soms ook onschuldige Palestijnen, hiervoor een prijs betalen is niet vreemd. Het ontging de meeste media hier, maar het leger ontkende alle aantijgingen en benadrukte de zorgvuldige procedures, strenge screening en morele principes van de unit:

“Unit 8200 is dedicated to gathering intelligence that allows Israeli Security forces to carry out their mission, which is to defend Israeli civilians,” an IDF spokesman told the Times of Israel.

“Those who serve in the unit undergo a thorough screening process and intense training which is unmatched by any of the world’s intelligence agencies. Throughout the training, a special emphasis is placed on morality, ethics, and proper procedure. Soldiers and officers in the unit act in accordance with their training and remain under the strict supervision of high ranking officers.”

The spokesman said that the IDF had no record that any of the violations alleged in the letter ever took place, adding that the fact the reservists made their complaints public before turning to military officials suggested that they were politically motivated.

Dit alles betekent zeker niet dat er geen dingen mis kunnen gaan. Soldaten zijn immers ook mensen, en we hebben geregeld voorbeelden gezien van wangedrag door militairen. Het idee dat deze unit daarvan zou zijn gevrijwaard, is ongeloofwaardig.  Bovendien staan ze vaak onder grote druk, is de saamhorigheid groot (wat het rapporteren van misstanden bemoeilijkt) en is er een duidelijk vijandbeeld. De inlichtingen die men verzamelt, zijn cruciaal voor het verijdelen van aanslagen en raketaanvallen, vinden van vijandelijke posities, maar ook het voorkomen van burgerdoden. Over dat laatste praten twee piloten uit de luchtmacht openhartig met Ynet tijdens de recente Gaza oorlog. Hun verhalen, en die van vele anderen, spreken het beeld tegen dat in onze media wordt neergezet van een meedogenloos leger dat bereid is ver, heel ver, te gaan om de eigen burgers te beschermen:

“I have friends in foreign air forces who think that the efforts we take to avoid civilian casualties are outrageous, bordering on irresponsible for a military tasked, first and foremost, with defending its own citizens. Let’s be clear: calling and sending text messages to civilians warning them to evacuate a structure, and instructing them on exactly where to go for safety, demands tremendous resources. How do you get the telephone numbers? How do you plot a route to safety for civilians in each individual circumstance? How do you communicate it clearly, in Arabic, so that the specific warning is actionable? Of course, you are also providing the enemy with actionable intelligence. The ‘Knock on the roof’ policy is not just a warning to civilians. It is also a statement to the enemy saying ‘This is what we plan to do in five minutes, and this is exactly where we plan to do it.’ This is obviously a questionable military tactic. It allows Hamas forces to remove rocket launchers from target structures, prepare ambushes for IDF forces, or as has been a deeply cynical modus operandi, send civilians into these structures, forcing us to abort important missions, or incur terrible consequences.

“During the wars in Iraq and Afghanistan, I cannot recall ever hearing of policies like these. Those conflicts produced civilian-to-combatant casualty rates of 3:1 and 4:1. The ratio in this conflict has been far lower. Any civilian death is a tragedy. One life is a whole world. One life is too many. But what exactly is the alternative? What other measures could we be taking in the face of cynical tactics specifically designed to maximize civilian casualties on both sides?”

In ieder leger gaan dingen mis, ook bij NAVO bombardementen worden soms burgerdoelen geraakt met tientallen onschuldige slachtoffers tot gevolg. Zoiets roept altijd morele vragen op, en wanneer dit gebeurt binnen democratische landen, worden dergelijke missers doorgaans grondig onderzocht, juist omdat ze tegen de eigen waarden en procedures indruisen. Zo ook in Israel, waar men een aantal incidenten tijdens de recente Gaza oorlog aan het onderzoeken is. VN onderzoeken worden doorgaans gereserveerd voor landen die zelf geen deugdelijk onderzoek kunnen doen omdat ze worden geleid door een wrede dictator en/of door en door corrupt zijn en de daarvoor benodigde onafhankelijke instituties missen, behalve voor wat betreft Israel, dat het meest door de VN bekritiseerde en onderzochte land is.

Hoewel de Israelische bevolking naar rechts is opgeschoven en verhard lijkt, is zij in staat wanneer zaken echt te ver gaan haar stem te laten horen. Het cynische gebruik van de eigen bevolking door Hamas heeft zeker aan deze verharding bijgedragen. Toch was er ook tijdens de recente oorlog nog ruimte voor empathie, zoals Ankie Rechess in een van de zeldzame evenwichtige reportages op het NOS journaal (of was het Nieuwsuur?) liet zien. De enorme buitenlandse focus op en bemoeienis met Israel is niet alleen onnodig, maar werkt vaak ook averechts en wakkert het nationalisme en het gevoel er alleen voor te staan verder aan.

De buitenlandse aandacht voor misstanden in het Israelische leger, en voor critici die deze aan de kaak stellen, is disproportioneel. Hoe vaak de zaken zijn voorgekomen die de dienstweigeraars in hun brief hekelen, is niet te zeggen. De betreffende dienst was niet in staat om gedetailleerd op de aantijgingen in te gaan omdat het gevoelige informatie betreft. Dit is een reden waarom zij in Israel voor lafaards zijn uitgemaakt. Het leger is doorgaans niet in staat snel en gedetailleerd op kritiek in te gaan, omdat zaken uitgezocht moeten worden en omdat niet alles met de buitenwereld gedeeld kan worden. Daarom verdient het aanbeveling om dergelijke kritiek zoveel mogelijk intern aanhangig te maken, zodat er een kritische interne discussie is en blijft over waar de grenzen liggen en wanneer die overschreden worden. Er zullen altijd grensgevallen zijn, en morele dilemma’s; iedere inlichtingendienst en ieder leger kent die. Het is vreemd en ook niet kies dat juist de Israelische problemen en fouten continu zo in de spotlight staan. Wanneer dan ook nog het Israelische weerwoord ontbreekt in de media is dat helemaal bedenkelijk.

Ratna Pelle

 

    


Israelische culturele avond verstoord door 'Pro-Pallie gekkies'

 

Na het geschreeuw en gescheld van Appa op diverse pro-Gaza pro-Hamas demonstraties zijn nu Israelische artiesten het doelwit. Het feit dat je Israelisch bent (en Joods, want ik denk niet dat men voorstellingen van Israelische Arabieren zou verstoren) is blijkbaar genoeg om schuldig te zijn. GeenStijl noemt hieronder het beestje bij de naam. Dit is geen ‘legitieme kritiek op de Israelische bezetting’ maar totaal doorgeschoten onredelijke haat die wordt geprojecteerd op de enige Joodse staat en al wie daarmee in verband gebracht kan worden. Het wordt tijd voor een krachtig tegengeluid.

 

Keesje Maduraatje schrijft op zijn weblog:

 

Houda Stitou, bestuurslid van de Palestijnse Stichting DocP en tevens communicatiemedewerker van het KLM Pensioenfonds Cabinepersoneel, neemt op Facebook de verantwoording

 

Misschien tijd voor de KLM om ook wat verantwoording te nemen en duidelijk naar Houda te gaan communiceren?

 

RP

-------------

 

Pro-Pallie gekkies willen culturele zuivering

http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2014/09/propallie_gekkies_willen_cultu.html

 

De hoogbejaarde Lia Koenig, Grande Dame van het Israelische theater, komt op een Israelisch cultureel feestje. En ontmoet daar voor de deur een horde schuimbekkende antisemieten die nu openlijk de aanval inzetten op cultuur. Niet op militaire, politieke of desnoods economische bijeenkomsten je ongenoegen kenbaar maken, neen, openlijk andermans cultuur kapot willen maken. De Godwin was gisteren aan de Kristallgracht Kloveniersburgwal niet moeilijk in te koppen. 'Moordenaar' krijsen tegen een oud vrouwtje, en ze zijn er nog trots op ook. We hadden zelf geen boots on the ground gisteren, maar ziehier foto's van Maarten Brante (wiens persvrijheid het tuig probeerde te belemmeren), beeld van het verstoren van de voorstelling bij Thomas Schlijper en de repo van KeesjeMaduraatje. Antisemiet Simon Vrouwe, beroepsgek Frank van de Linde, Joop-scribent Abulkasim "Nederland wordt een ruine" Al Jabiri en de Hamas Cheerleaders die we kennen van andere demo's, het hele spul was weer present. Frank van de Linde vraagt zich verlekkerd af: "Kan iemand gaan googlen naar het volgende evenement dat we kunnen verstoren?" Hamasmeisje Houda Stitou aka Asateteo, die altijd luidkeels krijst om boycots van bedrijven, probeert zich te verbergen achter petje en sjaal. Misschien wil ze niet dat haar werkgever KLM er achter komt dat ze toneelomaatjes terroriseert, zou kunnen natuurlijk. Gelukkig lijkt mevrouw Koenig niet al te geschrokken, koeltjes verklaarde ze vereerd te zijn dat ze kwamen kijken. Maar wij moeten ons diep schamen dat onze politie deze anitsemitische aanval heeft laten gebeuren. Dit is niet anti-Israel, wie probeert a-politieke kunst kapot te maken is uit op de vernietiging van andermans cultuur. Kan iemand even googlen naar het volgende evenement dat wij kunnen beschermen?

 

A. Nanninga | 14-09-14 | 14:30 | Link

 

 

Escalatie bij DocP demonstraties

http://keesjemaduraatje.blogspot.nl/2014/09/escalatie-bij-docp-demonstraties.html

Beperkten de Nederlandse ProPal demonstranten zich tot nog toe tot het omhooghouden van borden en af en toe een fluitje, gaan de Marokkaanse- en Turkse Propal meiden nu weer een stapje verder, door een Israëlisch cultureel evenement te verstoren.


Frank van der Linde, bekend van zijn aangifte tegen de website Geenstijl, was er bij. Houda Stitou, bestuurslid van de Palestijnse Stichting DocP en tevens communicatiemedewerker van het KLM Pensioenfonds Cabinepersoneel, neemt op Facebook de verantwoording voor deze gewelddadige actie.

Opvallend detail in de boodschap van de communicatiemedewerkster is, dat ze "Israel" tussen aanhalingstrekens schrijft, alsof ze daarmee wil zeggen dat Israel niet echt bestaat. Daarmee sluit ze geheel aan bij de Iraanse machthebbers, die consequent over de "Zionistische entiteit" spreken. Als je iets niet noemt, dan bestaat het ook niet. 

 

Frank van der Linde heeft er zin in. Hij wil nog meer culturele evenementen verstoren. Kan iemand deze gek stoppen?

 

    

10 Tekens van de Zuidafrikaanse Apartheid

 

Dit is dus echte apartheid. In tegenstelling tot de ‘apartheid’ die je volgens sommigen in Israel ziet waarbij Arabieren met Joden studeren, met Joden in ziekenhuizen werken, met Joden in de Knesset zitten, op dezelfde stations staan en in bussen en treinen zitten en aan dezelfde stranden liggen. Ja, er zijn wijken waar vooral Joden wonen en vooral Arabieren, net als in Nederland en elders, en er zijn wederzijdse vooroordelen en racisme, en belangen- en politieke- en culturele tegenstellingen en spanningen, en discriminatie en nog zo wat problemen, maar wie het heeft over Apartheid in Israel is echt helemaal de weg kwijt.

 

RP

-------------

10 Signs From The South African Apartheid

http://www.buzzfeed.com/donnad/10-signs-from-the-south-african-apartheid

And to think these signs only became illegal in 1994. While overt American racial tensions of the 50s and 60s were content to divide folks into black or white, South Africa really went the extra mile. People were white, black, coloured, Asian, “other Asian” or “honorary white”, with each group having its own rules and social stigma complete with paperwork to prove what group you were part of.posted on July 29, 2011, at 6:33 p.m.

 

Donna Dickens

BUZZFEED USER

 

1.

africanhistory.about.com

2.

Flickr: yaaaay

3.

dev.laptop.org

4.

edtech2.boisestate.edu

5.

supernatural.blogs.com

6.

historicalephemera.com

7.

Flickr: wojo

8.

gotravel24.com

9.

africanhistory.about.com

10.

Flickr: karmagrrrl

This post was created by a user and has not been vetted or endorsed by BuzzFeed's editorial staff. BuzzFeed Community is a place where anyone can post awesome lists and creations.Learn more or post your buzz!

 

    


More Recent Articles


Click here to safely unsubscribe from "Israel & Palestijnen Nieuws Blog." Click here to view mailing archives, here to change your preferences, or here to subscribePrivacy