Click here to read this mailing online.

Your email updates, powered by FeedBlitz

 
Here is a sample subscription for you. Click here to start your FREE subscription


  1. Obstakels vredesonderhandelingen Israel en Palestijnen
  2. Antisemitisme binnen de Britse Labourpartij (IMO)
  3. Yisrael Beiteinu treedt waarschijnlijk toe tot coalitie Netanyahu
  4. Joden en Arabieren houden gemeenschappelijke Dodenherdenking in Tel Aviv
  5. Het verzet van Anja Meulenbelt en Dyab Abou Jahjah (IMO)
  6. More Recent Articles
  7. Search Israel & Palestijnen Nieuws Blog
  8. Prior Mailing Archive

Obstakels vredesonderhandelingen Israel en Palestijnen

 

Op 3 juni wordt er in Parijs vergaderd over het Israelisch-Palestijnse conflict, maar zonder de partijen zelf. Het zou vooral gaan om het inventariseren van “de belangrijkste uitgangspunten voor vredesbesprekingen”, volgens onderstaand bericht. Reuters meldt: “Diplomats say the meeting will package all the economic incentives and other guarantees that various countries have offered in previous years to create an agenda for an autumn peace conference.” Oftewel het zou meer gaan om wat de rest van de wereld kan en wil bijdragen om een vredesakkoord haalbaar te maken.

 

De toetreding van niet de Zionistische Unie maar Yisrael Beiteinu tot de regering van Netnayahu maakt een herstart van de 2 jaar geleden gestrande onderhandelingen niet waarschijnlijker. Met de huidige Israelische en Palestijnse regeringen lijken vredesconferenties vooral verspilde moeite, helaas.

 

Wouter

____________

 

 

Nieuwe obstakels vredesonderhandelingen Israel en Palestijnen

http://www.cidi.nl/nieuwe-obstakels-vredesonderhandelingen-israel-en-palestijnen/

IN ISRAEL / BY AVIV DE POEL / ON 19/05/2016 AT 16:38 / TAGS: EGYPTE, FRANKRIJK, PALESTIJNEN, VREDESONDERHANDELINGEN,VS

 

Egypte wil opnieuw een rol spelen in besprekingen tussen Israel en de Palestijnen. Of het Egyptische initiatief de nieuwe ontwikkelingen in de Israelische politiek overleeft, blijft afwachten. Ook de Franse vredesconferentie, waar Egypte eveneens deel van uit maakt, is intussen uitgesteld. Twee dagen geleden berichtten Israëlische media dat premier Netanyahu (Likoed) en oppositieleider Herzog (Zionistische Unie) als onderdeel van coalitiebesprekingen tussen die twee met de Egyptische president Al-Sisi zouden spreken om het vredesproces met de Palestijnen te bespoedigen. Of de Egyptische poging overeind blijft is onzeker: het lijkt erop dat Netanyahu de samenwerking zoekt bij de rechtsere Avigdor Lieberman, die mogelijk de nieuwe minister van defensie wordt.

Franse Conferentie
Egypte stapte met zijn initiatief in het gat dat ontstond door het uitstellen van de ‘Franse vredesconferentie’. Die conferentie was een idee van de voormalige Franse minister van Buitenlandse zaken, die het bij voorbaat tot mislukken doemde door aan te kondigen dat Frankrijk, als deze poging mislukte, ‘Palestina’ zou erkennen. Dat ultimatum lijkt intussen van de baan. De door Frankrijk geleide conferentie van 20 landen, zonder de direct betrokken partijen, moest op 30 mei de belangrijkste uitgangspunten voor vredesbesprekingen inventariseren. 
De Amerikaanse minister van buitenlandse zaken John Kerry heeft echter laten weten dat hij die dag niet aanwezig kan zijn. Het Franse kabinet wil de conferentie uitstellen tot de eerste week van juni; of Kerry dan wel aanwezig kan zijn is vooralsnog niet zeker.
Hoewel Israël het Franse voorstel niet direct heeft verworpen, staat premier Netanyahu kritisch tegenover het plan. ‘De enige manier om vrede tussen Israël en de Palestijnen te bevorderen is door rechtstreekse onderhandelingen’, aldus Netanyahu.
De Palestijnse premier Rami Hamdallah omarmt juist het Franse initiatief. Hij meent dat ‘de ervaring heeft geleerd dat rechtstreekse onderhandelingen met de huidige rechtse Israëlische regering ineffectief zijn gebleken’.

Egypte
Intussen maakte de Egyptische president Al-Sisi woensdag bekend dat Egypte bereid is te bemiddelen tussen Israël en de Palestijnen. Verwijzend naar het vredesakkoord tussen Israël en Egypte, dat ‘niemand ooit had verwacht’, sprak hij de hoop uit op ‘een nieuw hoofdstuk in de vredesonderhandelingen in de regio’ en een vredesakkoord tussen Israël en de Palestijnen. 
Netanyahu verwelkomt Al-Sisi’s rooskleurig perspectief op het conflict: “Israel wil de stabiliteit in de regio te bevorderen door goedlopend diplomatiek proces, samen met Egypte en andere Arabische staten.” Ook de Palestijnse president Mahmoud Abbas prees de woorden van Al-Sisi.

Foto: John Kerry en Abdul Fatah Al-Sisi in 2013. Bron: Wikipedia

 

      

Antisemitisme binnen de Britse Labourpartij (IMO)

 

 

Ken Livingstone in 2008 (bron: World Economic Forum / Wikimedia Commons)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2016/05/20/antisemitisme-binnen-britse-labourpartij/  

= IMO Blog = 

Eind april is oud burgemeester van Londen Ken Livingstone geschorst door de Britse Labour partij, zo meldden verschillende media. Hij had beweerd dat Hitler een zionist was en gesuggereerd dat er een joodse samenzwering bestaat die de Labour Partij wil beschadigen, aldus de Volkskrant. In een interview had hij gezegd dat alles wat Hitler deed uiteindelijk wettelijk was, ook de Holocaust. Dit zei hij ter verdediging van Kamerlid Naz Shah, die op haar beurt sympathie had getoond voor het ‘idee’ om Israel naar de VS te verplaatsen en de Israelische Joden daarheen te deporteren. Ook zij werd geschorst. Eind vorige maand werd een speciale commissie benoemd die onderzoek moet doen naar racisme binnen de partij, waaronder antisemitisme.

Livingstone had onlangs gezegd dat Israels stichting een grote ramp was en dat het beter was geweest als alle Joodse vluchtelingen indertijd in de VS en het VK waren opgenomen. Hij gaf Israel ook de schuld van de vele spanningen in het Midden-Oosten, het risico van meer oorlogen, en de opkomst van terroristische groeperingen.

Het is niet de eerste keer dat Livingstone over de schreef ging. De Volkskrant schreef eind vorige maand:

In 2006 was hij korte tijd geschorst als burgemeester nadat hij een joodse journalist van The Daily Mail een ‘concentratiekampbewaker’ had genoemd. Een jaar eerder had hij voor opschudding gezorgd door de imam Yoessoef a–Qaradawi op het stadhuis te omhelzen, ondanks het feit dat deze gast onder meer had opgeroepen tot het vermoorden van joden, alsmede het mishandelen van vrouwen en homoseksuelen. 

Hij was zoals hierboven al blijkt niet het enige Labourlid dat over de schreef is gegaan. Naz Shah had naast haar steun voor het verplaatsen van Israel en de daar levende Joden, mensen opgeroepen op haar te stemmen omdat de ‘Joden zich verzamelen’, en verwezen naar een blog over een Joodse samenzwering en beaamd dat alles wat Hitler deed legaal was, aldus de Volkskrant. De krant meldde verder:

Leden van de Labour-afdeling op Oxford waren onlangs in opspraak gekomen omdat ze joodse studenten routinematig afschilderen als ‘zio’s’. In Luton meldde Labour-raadslid Aysegul Gurbuz via sociale media dat Hitler ‘de grootste persoon uit de geschiedenis’ is en dat het tijd is dat Iran de staat Israël op nucleaire wijze van de kaart veegt. Hangende een onderzoek naar deze gedachten is ze geschorst door de partij. Voormalig Labour-kandidaat Vicky Kirby had Hitler een ‘zionistische God’ genoemd en erop geattendeerd dat joden ‘grote neuzen’ hebben. 

De lijst met incidenten is uiteraard nog veel langer, zo lang dat ook in Britse kranten die niet bepaald als Israel vriendelijk te boek staan, er een discussie woedt over het antisemitisme probleem bij Labour. In een bijzonder scherpe bijdrage wordt de dubbele maatstaf die velen binnen links tegenover Israel hanteren, gehekeld:

Let’s imagine for just a moment that a small but vocal section of the left was consumed with hatred for one faraway country: barely an hour could pass without them condemning it, not just for this or for that policy, but for its very existence, for the manner of its birth, for what it represented. And now let’s imagine that this country was the only place in the world where the majority of the population, and most of the government, were black.

You’d expect the racist right to hate such a country. But imagine it was that noisy segment of the left that insisted it would be better if this one black country had never been created, that it was the source of most of the conflict in its region, if not the world. That its creation was a great historical crime and the only solution was to dismantle it and the people who lived there should either go back to where they – or rather, their grandparents or great-grandparents – had come from; or stay where they were and, either way, return to living as a minority once more. Sure, living as a minority had over the centuries exposed them to periodic persecution and slaughter. But living as a majority, in charge of their own destiny – well, black people didn’t deserve that right.

And now imagine that the people who said all these things insisted they had nothing against black people. On the contrary, they were passionately against all forms of racism. In fact it was their very anti-racism that made them hate this one black country. Their objection was only to this country, its conduct and its existence, not to black people themselves. You surely were only inventing this horrible accusation of racism to divert attention from the wicked black country and its multiple crimes.

Dat zou, om het voorzichtig uit te drukken, niet erg geloofwaardig overkomen. Juist binnen links wordt altijd gezegd dat vrouwen het beste kunnen bepalen wat seksisme is, zwarten wat racistisch, en homo’s wat homofoob is. Alleen bij Joden gaat dat niet op, want als zij zeggen dat iets antisemitisch is roepen sommigen binnen links al gauw dat antisemitisme met kritiek op Israel wordt verward en dit een tactiek is om critici de mond te snoeren.

De haat tegen Israel gaat bij sommigen heel ver, en zou bij ieder ander land en volk (want het is natuurlijk lastig en gekunsteld om Israel en Joden als twee compleet verschillende zaken te zien) tot verontwaardiging leiden. Stel dat binnen rechts en vooral extreemrechts dat ene zigeunerlandje of Indianenstaatje of het Zuid-Afrika waar de zwarten nu zichzelf regeren tot speerpunt van kritiek wordt gemaakt, waar men onophoudelijk tegen ageert en sancties tegen wil doorvoeren etc., dan zou dat vanzelfsprekend racistisch worden genoemd. Daar zijn de uitspraken over Hitler die diverse Labourleden deden (vanwaar die behoefte de man die verantwoordelijk is voor de moord op 6 miljoen Joden, maar ook een vijand van de Britten was in de oorlog, te prijzen of zijn daden te rechtvaardigen dan wel te bagatelliseren?) niet eens meer voor nodig.

Toch is het voor velen, ook buiten de pro-Palestina scene, bepaald geen uitgemaakte zaak of het voortdurend ageren tegen Israel wel zo verkeerd of ook antisemitisch is, of dat het gaat om moedige mensen die een oud taboe willen doorbreken. Nog steeds heerst het absurde idee dat kritiek op Israel erg moeilijk ligt vanwege de Holocaust, en dat ‘zionisten’ (dit is meer een scheldwoord geworden dan een neutrale aanduiding voor mensen die vinden dat Israel recht van bestaan heeft en een fair hearing verdient) daar handig misbruik van maken door alle critici, hoe fair ook, in diskrediet te brengen. Nou helpt het niet mee dat een deel van de pro-Israel scene, in navolging van de anti-Israel scene, is geradikaliseerd en inderdaad tegenstanders te pas en onpas uitmaakt voor alles wat lelijk is, waaronder antisemitisme. Maar hoe blind moet je zijn om geen verschil te zien tussen kritiek op de bezetting, op bepaalde legeroperaties en andere zaken die ook veel Israeli’s hekelen, en het voortdurend zwartmaken van Israel en haar verantwoordelijk houden voor de onrust in de regio en zelfs het ontstaan van IS?

Dat juist links zo mild oordeelt over het laatste, en dit vaak als legitieme en zelfs nuttige Israel kritiek ziet, baart zorgen en heeft geleid tot de excessen die we nu zien binnen de Labourpartij. Het betwisten of ontkennen van Israels bestaansrecht en zelfs de vergelijking met het symbool van het kwaad, de nazi’s, schuurt tegen antisemitisme aan maar heeft onterecht een imago van harde maar niet geheel onterechte kritiek. Ook in Nederland lijkt er steeds meer begrip en tolerantie te zijn voor radikale antizionisten als Abu Jahjah, Appa, Al Jaberi en anderen, zowel allochtoon als autochtoon. Dat deze mensen geregeld de grens met antisemitisme oversteken en soms openlijk oproepen tot geweld tegen ‘zionisten’ roept met name verontwaardiging op vanuit pro-Israel zijde; daarbuiten is men over het algemeen mild.  In de volgende bijdrage ga ik dieper in op de oorzaken hiervan, en de rol van links.

Ratna Pelle

 

      

Yisrael Beiteinu treedt waarschijnlijk toe tot coalitie Netanyahu

 

Yisrael Beiteinu van Avigdor Lieberman lijkt tot de rechtse coalitie van Netanyahu toe te treden, en Bibi offert daar zelfs zijn partijgenoot Moshe Ya’alon voor op als minister van Defensie.

De Zionistische Unie, die eerder met Bibi onderhandelde over toetreding tot de coalitie, heeft daarmee het nakijken en haar leider Isaac Herzog krijgt daarop veel kritiek van zijn partijleden.

 

Of Bibi ook gaat toegeven betreffende de door de Lieberman gewenste invoering van de doodstraf voor terroristen is nog de vraag. Naast de gebruikelijke discussie tussen voor- en tegenstanders van de doodstraf, speelt in Israel nog mee dat al meermaals veroordeelde zware terroristen zijn vrijgelaten in ruil voor ontvoerde Israeli’s of zelfs voor de lichamen van omgekomen Israeli’s, of ook voor andere Palestijnse ‘concessies’ zoals hervatting van vredesbesprekingen. Dit zorgde binnen Israel vaak voor ophef en discussie; executie van de ergste terroristen zou dit dilemma wel grotendeels oplossen....

 

Wouter

____________

 

Liberman accepts Netanyahu offer to be defense minister; Ya'alon out 

Negotiations between the premier and his former foreign minister appear to be in the advanced stages.

http://www.jpost.com/Israel-News/Politics-And-Diplomacy/Liberman-Netanyahu-hasnt-made-coalition-offer-to-Yisrael-Beyteinu-but-if-he-does-well-listen-454271

 

Moshe Ya'alon (R) shakes hands with Avigdor Liberman at the Knesset in Jerusalem. (photo credit:REUTERS)

 

Yisrael Beytenu chief Avigdor Liberman has agreed to Prime Minister Benjamin Netanyahu's offer to supplant Moshe Ya'alon as Israel's next defense minister.

Netanyahu and Liberman agreed on Wednesday to form negotiating teams whose mandate will be to finalize the terms of a deal that would expand the Likud-led governing coalition.

News of the agreement between Liberman and Netanyahu was first reported by Ben Caspit, the senior political commentator for The Jerusalem Post's Hebrew-language corporate sister publication Ma'ariv.

"The meeting was business-oriented and it was held in a positive atmosphere," the Likud said in a statement. "The prime minister is updating the heads of the coalition partners on the details."

Netanyahu and Liberman are trying to bridge the remaining gaps separating the two sides from coming to agreement on the latter's entry into the coalition.

In order to entice Liberman to join the government, Netanyahu offered to name him defense minister while also offering his party the immigrant absorption portfolio. Liberman has accepted the offer, and further talks are considered a mere formality.


Earlier on Wednesday, a Hebrew-language Internet news report said that Netanyahu was expected to dismiss Ya'alon from his position as defense minister in order to pave the way for Liberman.

The report by the Walla! news site, which said that Netanyahu has kept Ya'alon abreast of the latest developments, was denied by aides to both Netanyahu and Ya'alon.

The Netanyahu-Liberman meeting comes after Liberman said in a press conference earlier on Wednesday that he was prepared to enter the coalition if he was given the defense portfolio and promised government support of legislation to implement the death penalty for terrorists, among other demands.

News that Netanyahu was holding coalition negotiations with Liberman angered Zionist Union leader Isaac Herzog, who had been mulling a possible entry into a unity government with Netanyahu.


Herzog said Wednesday that Netanyahu can't negotiate with both Zionist Union and Yisrael Beytenu at the same time, and must choose between "madness and sanity." "Until [Netanyau] decides, we will not conduct parallel negotiations, I do not work according to Liberman's schedule, I go with my terms," Herzog said at a press conference at the Park Hotel in Jerusalem.

His remarks came after Liberman's press conference at the Knesset.

"If Netanyahu wants to join the coalition with Liberman he can, we will dismantle the opposition, and if he respects the demands we will join," Herzog said.

"The decision is between the crazy and the sane, between prosperity and political siege. I understand why the Right is stressed, I listened to [Egyptian President Abdul Fatah] Sisi yesterday, we have a historic chance for a tremendous development. The responsibility currently falls on Benjamin Netanyahu," Herzog added.

Netanyahu invited Liberman to meet on Wednesday afternoon to discuss the possibility of joining the coalition after Liberman stated his conditions for joining the government. The meeting was planned shortly after Liberman dared Netanyahu to engage in serious coalition talks to add his party to the government in a press conference at the Knesset.

The move is seen as another attempt by the premier to expand his coalition, which currently comprises a slim majority of 61 MKs.

Liberman denied a report that he met last week with Netanyahu and that the prime minister offered him the defense portfolio and support for key Yisrael Beytenu-sponsored legislation. He said he heard such offers only from the press and "self-appointed mediators" who did not represent Netanyahu.

"If the defense portfolio, pension reforms, and the death penalty bill are truly on the table, there is what to talk about," Liberman said. "But we won't talk in the middle of the night. The offers must be official and on the table. The prime minister has my phone number." 

Liberman appeared to backtrack on demands he made in a March 21 press conference on matters of religion and state following an appeal by Shas leader Arye Deri to join the coalition. He listed 30 demands at the time, including drafting more yeshiva students and allowing the recognition of civil unions.

"We don't intend to whitewash the entrance of the Zionist Union to the coalition," Liberman said. "We know we can't get 100% of our demands. We realize the haredim are part of the coalition. We were part of governments with the haredim (ultra-Orthodox) before." 

Liberman appeared to give another reason for his interest in joining the government when he said his party would not support Joint List head Ayman Odeh becoming the head of the opposition. The key post and the regular security briefings that come with it could go to an Arab MK for the first time if the Zionist Union enters the coalition, instead of Yisrael Beytenu.

Asked about his recent statement calling Netanyahu "a liar, cheater, and crook," he said "With all due credit to personal issues, they aren't relevant." Likud minister Ze'ev Elkin immediately responded by calling upon Netanyahu to conduct expedited coalition talks with Yisrael Beytenu.

"It is better a stable government with the nationalist camp as we promised the voters than forming a fake unity government that will not be stable and will harm the Likud, the nationalist camp, and the trust of the voters in the political system." 

In addition, Tourism Minister Yariv Levin (Likud) said that expanding the coalition is achievable, calling on Liberman to "come and complete negotiations today already." 

Levin spoke as if Yisrael Beytenu joining the coalition was only a matter time. "The great effort we have made for months to bring Liberman to truly consider entering the government and bringing six mandates back to the Right has succeeded and I welcome it." 

Levin said that the government "intends to hold real and quick negotiations in order to conclude the matter without delay." 

There was never a justification for Yisrael Beytenu not to be in the government, he said. "This can be finished in a matter of hours in order to establish a stable, nationalist government that will stand up for its principles in the name of the voters." 

Transportation Minister Yisrael Katz also welcomed the possible entry of Yisrael Beytenu into the coalition, saying that the party was "a natural partner for a nationalist government led by the Likud." 

Gil Hoffman contributed to this report.

 

      

Joden en Arabieren houden gemeenschappelijke Dodenherdenking in Tel Aviv

 

Afgelopen dinsdagavond werd in Tel Aviv voor de elfde keer een gemeenschappelijke Dodenherdenking gehouden door Joden en Arabieren voor de slachtoffers aan beide kanten. Een nobele geste, maar het is ook niet vreemd dat die kritiek oproept. Immers is het conflict nog lang niet opgelost. In Nederland is er 70 jaar na de oorlog soms nog ophef over de deelname van Duitsers aan onze Dodenherdenking, en vooral over het mede herdenken van doden aan de andere kant.

 

Wouter

_______________

 

Israelis, Palestinians participate in joint Remembrance Day ceremony in Tel Aviv

The ceremony was organized by Combatants for Peace Movement in cooperation with the Parents’ Circle - Families Forum.

By UDI SHAHAM -  05/11/2016 01:51

http://www.jpost.com/Arab-Israeli-Conflict/Israelis-Palestinians-participate-in-joint-Remembrance-Day-ceremony-in-Tel-Aviv-453672

Participants of the joint Israeli- Palestinian Memorial Day ceremony in Tel Aviv. (photo credit:HAI ASHKENAZI)

 

Some 3,000 Israelis and Palestinians, including hundreds from the West Bank, participated on Tuesday in an Israeli-Palestinian Remembrance Day ceremony that was held for the 11th consecutive year in Tel Aviv on the eve of Memorial Day.

The ceremony was organized by Combatants for Peace Movement in cooperation with the Parents’ Circle - Families Forum.

The ceremony included speeches by bereaved family members who are active in different forums promoting dialogue, reconciliation, and nonviolence in Israel. The ceremony included performances and speeches by some notable artists such as Ohad Naharin, the artistic director and choreographer of the Batsheva Dance Company, Shaa'nan Street, the lead vocalist of 'Hadag Nahash' and the Arab-Jewish women's choir 'Rana'.

The ceremony was also attended by several MKs including Zehava Galon and Issawy Frej from Meretz and Dov Khenin from the Joint List.

The ceremony took place for the first time 11 years ago as an initiative of Buma Inbar who lost his son Jotam in 1995 while serving with the Golani Brigade in Lebanon. Since then, the ceremony has provided an alternative platform for bereaved families in addition to the official ceremonies.

In a meeting prior to the ceremony that was held in the shadow of tensions at the Gaza border, Combatants for Peace activist and Co-founder, Suliman Khatib, said that the movement is also facing challenges at home.

"The main opponents we have in the Palestinian society are the 'Anti-Normalization' advocates," he explained.

"There will always be people who would prefer to stay at the 'comfort zone' and would stick with old habits".
Khatib referred to the inauguration of the Nelson Mandela Square in Ramallah last month and stressed out that "his way is the way of movement – combating without violence".

Dozens gathered outside the joint ceremony to protest against it. As participants entered the ceremony, protesters holding blue and white flags shouted slogans such as, "There is no such thing as Palestinian people," and called the participants traitors.


Nir, one of the protesters, told The Jerusalem Post that he thinks that having such ceremony is unacceptable.
"I am shocked. I can't believe that on the day that we mourn our soldiers, some of us find it right to mourn the loss of Palestinians," he said.

 

      

Het verzet van Anja Meulenbelt en Dyab Abou Jahjah (IMO)

 

logo van uitgeverij De Bezige Bij

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2016/05/02/verzet-anja-meulenbelt-en-dyab-abou-jahjah/

 

= IMO Blog =  

(Zie ook deel 1, 2 en 3.)

In een tweede artikel ter verdediging van Abou Jahjah betoogt Anja Meulenbelt – ik haalde het al even kort aan – dat wat zij nu doet in dezelfde lijn ligt als het verzet in de oorlog. Ze verwijst graag naar de rol van haar moeder, oma en oom in dat verzet, die dit deden om mensen te redden, ongeacht hun geloof of etniciteit:

Mijn moeder was een van de naamloze koeriersters die kinderen en valse bonkaarten rondbracht op de fiets. Mijn oma woonde in het huis aan de Rijnlaan in Utrecht dat een tijd als doorgangshuis voor de kinderen fungeerde, en waar ik in de winter van 1944/45 geboren ben. Mijn familie deed dat niet omdat het joden waren die werden vervolgd en bedreigd, maar omdat het mensen waren die werden vervolgd en bedreigd. In die traditie hoor ik, en ik hoop dat De Bezige Bij dat ook nog zal blijven en zich niet laat intimideren: Nooit meer Auschwitz, nooit meer vervolging, uitsluiting, bedreiging, van niemand. Niemand.

Dit is het punt: als mensen zeggen, ‘Nooit meer Auschwitz’, wat bedoelen ze dan? Dat mag ons joden nooit meer gebeuren, of, dat mag ons mensen nooit meer gebeuren, dat mag niemand overkomen? Het verschil tussen het ene en het andere antwoord is wat de gelederen nu splitst.

Vervolgens legt ze uit dat mensen als Sunny Bergman, EAJG, en uiteraard zijzelf, de enige juiste conclusie uit de Holocaust hebben getrokken, en mensen als Leon de Winter, Ron van der Wieken, en andere verderfelijke zionisten vinden dat je sinds Auschwitz altijd partij moet kiezen voor de Joden, ongeacht wat ze doen, en als je dat niet doet dan wordt je een antisemiet genoemd. Sommige mensen doen dat inderdaad, dat is mij ook opgevallen, maar misschien moeten we die wat minder serieus nemen en die niet steeds als slap excuus gebruiken om antizionisme en zelfs antisemitisme goed te praten.

De tegenstelling die Meulenbelt creëert is vals. De zionistische Joden die uit de Holocaust de les trekken dat dit de Joden nooit meer mag overkomen hebben daar natuurlijk alle recht toe. Gezien de geschiedenis van Jodenvervolging en de op zijn best matige steun die men kreeg van niet-Joden is het nogal aanmatigend nu Joden te verwijten dat ze teveel om hun eigen soort geven en niet de enige juiste, universele les uit hun geschiedenis trekken. Het doet denken aan de antisemitische notie dat Joden alleen om zichzelf geven en zich boven anderen verheven voelen. Joden, ook zionistische Joden, zetten zich wel degelijk ook in voor anderen, en voor andere zaken.

Affiniteit

Wanneer Meulenbelt zich liever voor moslims of niet-westerse allochtonen inzet omdat zij daar meer affiniteit mee heeft is dat natuurlijk prima en haar goed recht, maar waarom dan die sneer naar Joden die een andere keuze maken? Veel zwarten strijden vooral tegen racisme, vrouwen zetten zich in voor vrouwen, en homo’s komen op voor hun rechten. Niks mis mee toch? Natuurlijk is het mooi wanneer mensen ook strijden voor de rechten en tegen de onderdrukking van andere groepen, maar het wordt ze nooit op die manier verweten. Alleen aan Joden wordt blijkbaar de eis gesteld dat ze, ondanks hun geschiedenis van extremere discriminatie en vervolging dan wie ook, vooral niet teveel voor zichzelf opkomen. En zionisten, dat zijn Joden die juist sterk voor zichzelf opkomen, die de conclusie trokken uit de Holocaust dat Joden politieke en militaire macht nodig hadden, een eigen land dat ze zelf konden inrichten en verdedigen, om zo niet langer afhankelijk te zijn van de goodwill van anderen. En het werkte, al doen Meulenbelt en andere antizionisten ons graag geloven dat het een mislukking is:

Het zionisme, het streven naar een aparte joodse staat, volgens hen een legitiem antwoord op de jodenvervolging, en wie daar kritiek op heeft is er dus tegen dat joden er alles aan gedaan hebben om een veilige plek te creëren waar alle joden ter wereld heen kunnen als het er weer op aan komt. Dat deze ‘oplossing’ die in mijn ogen geen oplossing is omdat joden erg veel veiliger zijn in, zeg, de VS dan in Israël en gepaard is gegaan met groot onrecht tegenover een ander volk, heeft in hun verhaal geen plaats. En dus ook niet het inzicht dat het niet voor niets is dat Israël, inderdaad, tot op de dag van vandaag is omringd door vijanden. En dat ook zal blijven, tot er een einde wordt gemaakt aan dat onrecht.

Beste mevrouw Meulenbelt, mogen de Joden misschien zelf bepalen waar ze zich veiliger voelen en of ze Israel als een goede oplossing zien? Het overgrote merendeel van de Joden staat achter Israels bestaansrecht, wat uiteraard niet wil zeggen dat ze het met alles wat de regering doet eens zijn. Maar zij staan achter een Joodse staat, achter Joodse zelfbeschikking, ook als de prijs hoog is. Joden mogen nu in de VS veiliger zijn, in de jaren ’30 waren de poorten voor vluchtelingen gesloten en laaide ook daar antisemitisme op. Ze blijven er een minderheid en dus kwetsbaar. Op campussen worden Joden uitgejoeld en soms buitengesloten omdat ze Joods zijn, Joods zionistische organisaties liggen onder vuur. Het is waar dat Israel omringd is door vijanden, maar wat een gemakzucht dat alleen op Israel af te schuiven. Het waren de Palestijnen die ieder compromis afwezen, waaronder het delingsplan uit 1947, en een guerrilla-achtige oorlog begonnen tegen de Joodse gemeenschap in het land. Ze verloren, en toen vielen de Arabische buurlanden binnen, die eveneens verslagen werden, zij het met moeite. Ze weigerden ook daarna ieder compromis.

Waarom is het onrechtvaardig dat de Joden een staat wilden in het gebied waar zij altijd hadden gewoond en waaruit zij eerder grotendeels waren verdreven? Waarom is het rechtvaardig dat de Palestijnen die er woonden (en veelal zelf afkomstig waren uit buurlanden) het hele gebied zouden krijgen? Waarom kan hun starre houding, het geweld dat ze vanaf de jaren ’20 tegen Joden gebruikten (lang voordat er een bezetting, leger en ander Joods geweld tegen hen was), de steun voor de nazi’s, op zoveel steun rekenen van een groeiende groep zich links noemende opiniemakers? Wanneer Israel zich eenzijdig terugtrekt uit de Westoever komt er uiteraard geen vrede, want veel Palestijnen willen, met de steun van u en andere antizionisten, een einde aan Israel, een ‘staat voor alle burgers’ in het jargon, wat neerkomt op nog een staat die spoedig een Arabische meerderheid zal hebben.

Israel is meer dan een toevluchtsoord voor vervolgde Joden. Het is een plek waar zij zichzelf besturen, waar de geschiedenis, cultuur, de taal en religie leven en zich ontwikkelen. Abu Jahjah is er duidelijk over: hij steunt ‘het verzet’, hij staat achter Hezbollah en Hamas en vindt dat zij zelf mogen bepalen hoe ze strijden tegen Israel en de ‘zionistische Joden’ die er wonen. En Meulenbelt? Ze schrijft weleens dat zelfmoordaanslagen niet de beste methode zijn, maar nu zegt ze: “Dyab Abu Jahjah is gewoon de volgende die aan de beurt is. Makkelijk doelwit omdat hij Arabisch en ‘cultureel moslim’ is en zijn opvattingen over de daden van Israël niet onder stoelen of banken steekt.” Oftewel: de arme man heeft slechts gerechtvaardigde kritiek op Israel en wordt door de zionisten onterecht als extremist afgeschilderd en kaltgestellt. Ze besluit met de opmerking dat “Dyab Abu Jahjah dus geheel gelijk heeft als hij zegt precies in de verzetstraditie van de Bezige Bij te passen.”

Uitspraken Abou Jahjah

Voor wie nog niet overtuigd is na eerdere uitspraken van Abou Jahjah hier nog een paar voorbeelden. Op zijn eigen Facebookpagina plaatst hij een bijzonder extreem stukje van ene Yassine Channouf, waarvan ik elders lees dat hij de Holocaust ontkent. Hij leidt de tekst in met de instemmende woorden “Hoe laag en immoreel kan iemand zijn. Ongelooflijk. Volledig eens met Yassine Channouf“:

De zionistische media slagen er natuurlijk in om alle vrijheidsstrijders te omschrijven als terroristen. En Samir al-Quntar was naar hun zionistische maatstaven een terrorist -gelukkig maar. En ik heb heel wat vragen over de tactische keuzes die al-Quntar heeft gemaakt na zijn vrijlating in 2008, maar één ding is zeker. De man heeft zijn hele leven voor Palestina geleefd, en Palestina was zijn enige consideratie. ALLE Palestijnse bewegingen hebben na zijn martelaarsdood in Damascus begin dit jaar een statement uitgevaardigd -ALLEMAAL- en ondanks de propaganda uit de Golfstaten en de zionistische media die van hem een monster maakten. Dus alle Palestijnse bewegingen zijn volgens de dolgedraaide logica van onze lokale Palestijnse leeuw ophemelaars van terroristen? Je zou de beelden moeten zien van de oude Palestijnse vrouw uit Gaza die Samir al-Quntar had geadopteerd als haar eigen zoon en hem ging bezoeken in de jaren die hij in de gevangenis leefde -sinds zijn 16de zat hij vast- om te zien hoe geliefd al-Quntar was.“Samir al-Quntar erbij halen, een man die alles gaf voor Palestina, om een schouderklopje te krijgen van de zionistische media die geen enkele kans onbenut laten om het uitmoorden en de uithongering van de Palestijnen te legitimeren … das het allerlaagste wat ik denk dat een mens kan doen.

Dit alles slaat op een interview dat Montasser Alde’emeh, Belgische jihaddeskundige van Palestijnse komaf, gaf aan het Belgische Joods Actueel. Uit Abu Jahjah´s Facebookpagina wordt al snel duidelijk dat de twee bepaald geen vrienden zijn. Samir al Quntar, de held die hier en door veel Palestijnen wordt bejubeld, heeft op de volgende wijze verzet gepleegd tegen de immorele zionisten:

Op 22 april 1979 leidde Kuntar als 16-jarige in opdracht van Abu Abbas een aanval met een rubberboot vanuit Tyrus in het zuiden van Libanon. Na de landing in Naharia drongen zij een appartementencomplex binnen. Een politie-agent die op de alarmmelding van bewoners was afgekomen werd doodgeschoten. In het appartementencomplex gijzelden zij Danny Haran en zijn vierjarige dochter Einat. Zij werden meegenomen naar het strand, waar Kuntar, toen hij ontdekte dat de rubberboot onbruikbaar was, Haran van achteren doodschoot en de schedel van het meisje tegen de rotsen verbrijzelde.

Op Facebook heeft Abu Jahjah in 2009 o.a. het volgende geschreven:

Look Zionist Jew, don’t talk to me about Holocaust cos I have nothing to do with it and I don’t care about it. Why don’t you speak about it to a German or a European, the people who are responsible for it, and why don’t you go steal their land.
And again, Palestine is our land and we will take it back, it doesn’t matter who did what there. If you are on Palestinian ground you are an invader and the resistance should deal with you. And Palestinian ground is the whole of historical Palestine. And spare me the lamentation about being a refugee cos once again I couldn’t care less. I have onlu one phrase to all the Zionists invaders in Palestine: La valise ou le cerceuil.

Regarding Gaza, it is a concentration camp created by the Zio-Nazis and there is a total blockade against the people there because they elected Hamas as their democratic choice. So do not speak about Gaza as if Hamas made it like that. And before saying the name of a glorious resistance movement like Hamas in your mouth you better go wash it first from all the zionist dirty propaganda you are spreading.

Hij beweert dat dit een fake is, maar er bestaan screenshots van. Het staat ook eigenlijk niet ver van wat hij op zijn pagina beweert en deelt, waaruit ook duidelijk zijn steun blijkt voor geweld tegen de Joden om zo het land te ‘bevrijden’. Alleen de woorden zijn nog wat feller, maar dat gebeurt mensen wel vaker in Facebook discussies. Maar zelfs als je deze uitspraken niet aan hem toeschrijft, blijft het beeld overeind van iemand die vol haat zit tegen Israel, de ‘zionistische Joden’ die er wonen, en alles tegen hen geoorloofd acht. Zo iemand hoort niet thuis bij de Bezige Bij. Of hij überhaupt uitgegeven zou moeten worden hangt van de inhoud van het boek af, maar een uitgeverij heeft alle recht om iemand met zulke extreme opvattingen te weigeren.

Ratna Pelle

 

      

More Recent Articles


You Might Like

Click here to safely unsubscribe from "Israel & Palestijnen Nieuws Blog."
Click here to view mailing archives, here to change your preferences, or here to subscribePrivacy